Czy Wielka Brytania ma już dość imigrantów?.

Lord Carey of Clinton, były arcybiskup Canterbury, powiedział, że tak wielka emigracja z Europy zagraża nie tylko brytyjskim zasobom, ale i narodowemu etosowi oraz DNA. Jak naprawdę jest z emigrantami? "The Times" zapytał o to ekspertów.

Kiedy Phil Woolas, Minister do Spraw Imigracji i Granic zasugerował tydzień temu, że głównym punktem "testu z brytyjskości" powinno być stanie w kolejkach, zabrzmiało to dość sensownie. Bo przecież tkwimy stłoczeni obok siebie w metrze, jeździmy miejskimi ulicami zderzak w zderzak i postrzegamy stanie w ogonkach jako sport narodowy.

Ironiczność jego wypowiedzi ,że "między innymi ta prosta czynność czekania na swoją kolej jednoczy nasz kraj" wydawałaby się oczywista. Także dla tych, którzy roztrząsają problem, że kolejki w Wielkiej Brytanii są za długie. Jednak Lord Carey of Clinton, były arcybiskup Canterbury, wypowiedział się ostatnio dla "The Times", że tak wielka migracja ze Europy nie tylko zagraża brytyjskim zasobom, ale i narodowemu etosowi i DNA!

Według ostatnich prognoz biura statystycznego, do roku 2033 ludność Wielkiej Brytanii będzie liczyła 71,6 miliona mieszkańców. Migration Watch UK, antyimigracyjne lobby, twierdzi, że rząd brytyjski nie kontroluje granic. Skutkiem tego jest ogromna liczba imigrantów, którzy bardzo obciążają brytyjski system społeczny, gospodarkę mieszkaniową oraz środowisko naturalne. Ponadto mają też wpływ na jakość życia. Powstaje zatem pytanie: ile to jest zbyt wiele? "The Times" pyta demografów, pracowników akademickich, a także tych "na górze" - czy Wielka Brytania ma już dość imigrantów?

Tim Jackson, profesor w dziedzinie zrównoważonego rozwoju, Uniwersytet w Surrey; członek Komisji do Spraw Zrównoważonego Rozwoju (Sustainable Development Commission)
W odniesieniu do kwestii samowystarczalności – powiedziałbym, że tak. Nie jesteśmy samowystarczalni w zakresie produkcji żywności i energii. Nasze zasoby także nie są odpowiednio duże. Im więcej ludzi mieszka na Wyspach, tym większy wpływ wywierany na środowisko naturalne. Jedynym sposobem, by ten wpływ ograniczyć, jest obniżenie standardu życia. Ponadto można efektywniej wykorzystywać technologię.

W ciągu ostatnich 30 lat technologia pozwoliła na efektywniejsze wytwarzanie dochodu narodowego per capita,to jednak to ciągle za mało. Wysoki poziom życia zwiększa wykorzystanie technologii, przez co wzrasta emisja dwutlenku węgla. Nie ma zatem w tym miejscu żadnych oszczędności. Należy wobec tego kontrolować wzrost populacji, pamiętając, że większy wpływ na środowiska ma jednak wzrost jakości życia. Natomiast z punktu widzenia ekonomii - im większa liczba osób dobrze zarabiających (i wydających pieniądze), tym lepiej.

Profesor John Bongaart, demograf z Rady do Spraw Populacji (The Population Council), organizacji pozarządowej badającej zagadnienia dotyczące populacji
Moja odpowiedź brzmi: nie. Jeżeli porównamy Wielką Brytanię z Hongkongiem lub Singapurem, o mniejszej gęstości zaludnienia, wyda się oczywiste, że UK może jeszcze przyjąć 50 lub nawet 100 milionów ludzi. To pytanie powinno jednak brzmieć: co jest lepsze dla kraju – większa czy mniejsza liczba populacji. To prawda, że im więcej mieszkańców, tym trudniej zapewnić im odpowiednie warunki życia i chronić środowisko naturalne. Potrzebny jest kompromis.

Działacze prawicowi w każdym kraju mówią to samo, ale ich głównym zmartwieniem jest jedność narodowa. I tak Niemcy nie chcą u siebie Turków, Brytyjczycy – mieszkańców Bangladeszu, Amerykanie – Meksykanów. Ale Meksykanie wszystkim oddają przysługę – średniozamożni Amerykanie mogą zatrudnić tanich meksykańskich ogrodników, a Meksykanom w domu żyje się lepiej, gdyż dostają pieniądze od braci pracujących w USA. Jedyną grupą, która na tym traci, jest amerykańska najniższa warstwa społeczna, walcząca z imigrantami o pracę i wysokość stawki. Zatem widzimy, że migracja umacnia rozwarstwienie społeczne.