Premier oddał fotel prezydenta walkowerem?

wp.pl | dodane 2010-01-28 (12:17)

fot. PAP

- W Platformie brakuje silnego kandydata, który mógłby zastąpić Tuska. Decyzja premiera wywołała na pewno wielką satysfakcję w Pałacu Prezydenckim, który przyjmie tę decyzję jako poddanie jesiennego starcia prezydenckiego walkowerem – komentuje w rozmowie z Wirtualną Polską dr Wojciech Jabłoński, politolog i specjalista marketingu politycznego z Uniwersytetu Warszawskiego. Donald Tusk ogłosił sensacyjną decyzję, o tym, że nie będzie kandydował w jesiennych wyborach prezydenckich.

Wideo

"Premier zrezygnował, bo przestraszył się prawdy"

Premier Donald Tusk nie kandyduje, bo przestraszył się, że w trakcie kampanii prezydenckiej wyszłaby cała prawda o aferze hazardowej i straciłby wszystko - tak decyzje Donalda Tuska o niekandydowaniu na urząd prezydenta komentuje poseł PiS...

Joanna Stanisławska: Jest pan odbiera decyzję premiera Donalda Tuska? Jest pan nią zaskoczony?

Dr Wojciech Jabłoński: - Decyzja Tuska to totalne zaskoczenie, zwłaszcza, że można było odnieść wrażenie, że wszelkie działania i zaniechania rządu w ostatnich dwóch latach, były podejmowane pod wystawienie Donalda Tuska na prezydenta. Tymczasem Tusk dochodzi do wniosku, i to na ładnych parę miesięcy przed zapowiadanym przed Platformę wystawieniem oficjalnego kandydata, że kandydować nie będzie. W samej Platformie trudno znaleźć na tyle silnego kandydata, żeby mógł zastąpić Tuska. Ta decyzja wywołała na pewno wielką satysfakcję w Pałacu Prezydenckim, który przyjmie ją jako poddanie jesiennego starcia prezydenckiego walkowerem.

Czy bierze pan pod uwagę taki scenariusz, że Tusk jeszcze zmieni decyzję?

- Wszystko się jeszcze może zdarzyć. To może być celowe budowanie napięcia i kreowanie się przez premiera na męża opatrznościowego, zbawcę narodu. Wyborcy, którzy deklarują poparcie dla Donalda Tuska, mogą za nim zatęsknić i być może na to premier liczy. Ale z pewnością przez wiele środowisk ta decyzja zostanie przyjęta jako kunktatorska, jako granie na zwłokę, unikanie decydującego starcia z Lechem Kaczyńskim. Wiadomo przecież, że gdyby Donald Tusk jako kandydat przegrał tę kampanię, to stałoby się to już po raz drugi.

Jego dotychczasowa kariera polityczna byłaby skończona.

- Tusk straciłby wszystko, całą Platformę. W związku z tym, by ocalić Platformę - przynajmniej na razie – premier zrezygnował z marzenia o prezydenturze.

Bronisław Komorowski ma szanse w starciu o prezydenturę?

- Nie sądzę. W tej chwili budowanie nowego kandydata to krok dramatycznie spóźniony. Do kampanii prezydenckiej zostało za mało czasu. Myślę, że dla dalszego obrotu spraw, kwestią decydującą będzie to, jak z decyzją o niebraniu udziału w kampanii, poczuje się premier. W historii marketingu politycznego przypadki wycofywania się z tego rodzaju decyzji, są rzadkie, zwłaszcza, że kandydat, który się wycofywał zwykle robił to pod wpływem sytuacji kryzysowych, skandali. Nie rozumiem, dlaczego Tusk powiedział „nie”, chyba, że chodziło o jego własne poczucie politycznego bezpieczeństwa.

Widzi pan jakiegoś innego kandydata? Może Janusz Palikot się nadaje?

- W tym cały dylemat, że tego kandydata nie widać, brakuje też czasu, by go wykreować. Premier oddaje więc całkowicie pole kampanii prezydenckiej, co zaskakuje, ale może jeszcze zmieni zdanie.

I, tak jak Lech Wałęsa, Donald Tusk powie „nie chcem, ale muszem”?

- Sądzę, że oczekiwanie sceny politycznej będzie w tym kierunku szło, żeby premier tę decyzję zmienił. Z różnych stron pojawią się prośby, żeby jednak kandydował i to stworzy dodatkowy efekt.

Rozmawiała Joanna Stanisławska, Wirtualna Polska