"Reforma systemu emerytalnego bazowała na kłamstwie".

Gazeta Polska | dodane 2011-02-01 (15:28)

Już w 1999 r., gdy wprowadzano reformę emerytalną, niektórzy eksperci twierdzili, że jest ona z góry skazana na niepowodzenie. I że jest to model reformy, na który stać wyłącznie bardzo bogate kraje, ale na pewno nie Polskę.

Nasza reforma była wzorowana na reformie chilijskiej z okresu dyktatury gen. Augusto Pinocheta. Ale nawet kraje Ameryki Płn., które przyjęły ten kapitałowy model chilijski, już dawno z niego zrezygnowały albo przynajmniej znacząco go zmodyfikowały, bo ten eksperyment okazał się zbyt kosztowny.

Oszustwo w blasku kamer

Charakterystyczne, że nawet najbogatsze kraje świata, w tym kraje UE, na taki system emerytalny jak OFE nie mogą sobie pozwolić. Uważają – i słusznie – że najlepszym modelem jest system repartycyjny, oparty na solidarności pokoleń, na tworzeniu nowych miejsc pracy i pomocy rodzinie. Mało tego, reforma polskiego systemu emerytalnego od początku bazowała na kłamstwie, chciejstwie i braku rzetelnej, ekonomicznej opłacalności tego przedsięwzięcia. W rzeczywistości była ona bardzo kosztowna dla budżetu, bardzo zyskowna dla właścicieli OFE – dużych zagranicznych banków i instytucji finansowych i nic nie wnosiła dla przyszłych emerytów. Na początku tego eksperymentu Polakom nie powiedziano prawdy, że kapitałowy system OFE oznacza obniżenie emerytur mniej więcej o 30 proc. w stosunku do tego, co mieli dotychczas w ZUS. Stopa zastąpienia (czyli relacja emerytury do ostatniego wynagrodzenia) w ZUS wynosi ok. 60 proc., a w OFE – tylko 30–35 proc. Trudno też poważnie mówić o jakiejś „umowie społecznej”, bo przecież nikt nas nie pytał 10 lat temu, czy zgadzamy się na taki system, czyli na obniżkę emerytur. Za to przy pomocy reklam wciskano nam przysłowiowy kit o szczęśliwej starości pod palmami. Miał być II filar, a wszystko wskazuje na to, że będzie to filar, ale pod warszawskim mostem Poniatowskiego, a z palm pozostanie ta na placu de Gaulle’a.

To było najzwyklejsze oszustwo w blasku kamer i tworzenie kolejnych elit finansowych, a przede wszystkim olbrzymiej sieci wpływów i potężnego lobby finansowego. Dziś jest już jasne, że OFE nie zapewnią żadnych godziwych emerytur na starość. Ci młodzi, którzy uwierzyli w bajki, że ten system będzie zarabiał dla nich krocie i dzięki temu mogą liczyć na godziwe emerytury, słono zapłacą za swoją naiwność.

Emerytura z kasyna

Nie da się bowiem z jednej składki, z której dotychczas wypłacano emerytury ZUS-owskie, opłacać dwóch systemów. Nie da się za pomocą jednego tankowania napędzać dwóch aut jednocześnie, zwłaszcza gdy na to paliwo musimy regularnie pożyczać pieniądze. Przecież tę prawie 20-proc. składkę podzielono dość dowolnie i frywolnie na dwie części: 12,2 proc. zostaje w ZUS, a 7,3 proc. idzie do OFE. Nic z tego nie wynika, poza tym, że generuje się gigantyczne długi finansów publicznych i olbrzymie zyski właścicieli OFE (13 mld zł w ciągu 10 lat). Nawet jeden z twórców tej reformy, wielki obrońca OFE, minister Michał Boni przyznał niedawno, że po 10 latach wreszcie zauważył, iż OFE wygenerowały 206 mld zł długu, jak na razie. Dzisiaj OFE dysponują gigantycznymi pieniędzmi w kwocie ok. 220 mld zł naszych oszczędności na starość. Ale ci, którzy uważają, jak prof. Leszek Balcerowicz, że w OFE są realne pieniądze, a w ZUS tylko wirtualne zapisy, dramatycznie się mylą. Na razie te realne są głównie w naszych portfelach. Bo czym jest emerytura kapitałowa z OFE? Otóż jest to emerytura z kasyna, a na pewno nie z banku. Znaczną część pieniędzy OFE inwestują bowiem na giełdzie, ok. 40 proc. aktywów, która przecież jest w dużej mierze loterią. Tam zdarzają się piękne okresy wzrostów, ale i dramatyczne krachy, hossy, ale i bessy.

Przypomnijmy, że w 2008 r., gdy nastąpił krach, OFE w ciągu jednego roku straciły 24 mld zł, czyli prawie wszystko, co wypracowały przez blisko 10 lat. Można więc założyć, że gdy nadejdzie dzień próby, za 3 lata, przyjdą do OFE pierwsi mężczyźni po wypłaty emerytur, może okazać się, że mamy kolejny dołek giełdowy. Męskie emerytury będą wynosiły wówczas tyle, ile wypłacono pierwszym kobietom – zaledwie kilkadziesiąt złotych. To namacalne dowody, że nie tędy droga. Emerytury z OFE będą śmiertelnie niskie więc przyszli emeryci i tak wyciągną rękę do państwa, bo nie będą mieli z czego żyć. Szef Rady Gospodarczej przy premierze Jan Krzysztof Bielecki dziś twierdzi, że „będziemy tak zamożni, jak będzie zamożne państwo polskie”, a polskie państwo jest coraz biedniejsze.

Powołajmy komisję śledczą ds. OFE

Najnowsza propozycja rządu Tuska, czyli ten rozpaczliwy „skok” na OFE, pokazuje tylko jedno – absolutnie dramatyczny stan finansów publicznych i realne zagrożenie bankructwem zarówno budżetu, jak i całego sektora finansów publicznych.

1 2 3 następna.

TAGI: ofe, fundusz emerytalny, II filar, emerytura, zus

oceń