Wyjście z getta.

Gość Niedzielny | dodane 2008-07-04 (10:00)

fot. Gość Niedzielny / Jakub Szymczuk

Tegoroczny Song of Songs wytrącił wielu z równowagi. Dzięki Bogu. Niewiele brakowałoby, a S.O.S. utopiłby się we własnym sosie. „Mnie się podobają melodie, które już raz słyszałem” – na murze toruńskiego bulwaru nad Wisłą wymalowane są cytaty z „Rejsu”. „Melodie, które już raz słyszałem” – tak można było nazwać ubiegłoroczną odsłonę festiwalu. – Czy to muzyczne getto? – drapali się po głowie ludzie czytający wówczas „spis lokatorów” imprezy. Tym razem było inaczej.

Pierwszego dnia obok zespołów chrześcijan po raz pierwszy na festiwalu wystąpiły kapele niezwiązane z tą sceną.

Paluchy w drzwiach przytrzasnę

– Na początku trochę baliśmy się tego rozwiązania, ale uznaliśmy, że nie ma innego wyjścia – opowiada Wojciech Zaguła, organizator toruńskiej imprezy. – Jak na dłoni widzieliśmy, że 10 lat wałkowania muzyki polskich chrześcijan nie wnosi już niczego ożywczego. Ciągle ci sami ludzie, z lepszymi lub gorszymi koncertami. Wyglądało to trochę tak, jakby w tej dzieży zabrakło nowego zaczynu. Widzieliśmy, że nie da się już z tego upiec świeżego chleba. Zacząłem uważniej obserwować rynek muzyczny poza sceną chrześcijan. Głównie w warstwie przekazu, idei. Już wcześniej zachwyciłem się Lao Che. To nieprawdopodobne zjawisko na alternatywnej scenie muzycznej. To samo o kapeli mówili Robert Friedrich i Darek Malejonek. – Ostatnia kontrowersyjna płyta Lao Che jest dla mnie jak rozmowa Tewjego Mleczarza ze „Skrzypka na dachu” z Panem Bogiem. To nie tyle złośliwa ironia, co raczej szczere przekomarzanie się z Bogiem – opowiadał Maleo. Nic dziwnego, że płocki zespół zagrał na scenie. I to jak!

To był najlepszy koncert pierwszego dnia. Gdy kapela zagrała kawałki ze swej znakomitej płyty „Powstanie Warszawskie”, po plecach chodziły ciarki. „Stare Miasto, Stare Miasto wiernie ciebie będziem strzec” – śpiewał Spięty, lider zespołu, a tuż obok mnie długowłosi faceci ukradkiem ocierali łzy. Emocje sięgnęły zenitu. Gdy wokalista śpiewał refren „Czarnych kowbojów”: „Będę czekał nie zasnę, paluchy w drzwiach przytrzasnę” – miałem wrażenie, że to krzyk ogromnej tęsknoty za niebem. Schodząc ze sceny, zawołał: Z Bogiem. Nie wyczułem w tym cienia ironii.

Toruń zamienił się w Kingston

Tego dnia Toruń zamienił się w Kingston na Jamajce. Przez kilka godzin rządziło reggae. Publiczność rozbujały: Michael Black, skoczna Etna, Dubska z charyzmatycznym rosyjskim wokalistą Gera Moralesem i Indios Bravos. – To był dzień tych, którzy szukają i zadają pytania – opowiadał Wojciech Zaguła. Szczera do bólu odpowiedź padła po kilku godzinach. Na scenę wyszedł owacyjnie przyjęty Darek Malejonek. – Jezus zwyciężył świat – głośno zaśpiewał. Dzięki temu, że na poprzednie „świeckie” kapele przyszło mnóstwo młodych ludzi „z ulicy”, słowa te miały wielką siłę rażenia. Słuchali ich chłopcy w koszulkach Marylina Mansona i System of a Down. – Jezus przyszedł przecież do owiec, które poginęły z domu Izraela – rzucił ktoś za sceną. Miał rację. Muzyka wyszła z ciasnego getta. Porywający koncert kapeli Malejonka pokazał, że muzyk jest w szczytowej formie. Jego wyznanie wiary było klamrą zamykającą pierwszy dzień festiwalu.

1 2 3 następna.

oceń

Podziel się

Czekamy na Twoje zgłoszenie!

Byłeś świadkiem lub uczestnikiem ważnego zdarzenia? Poinformuj Internautów o tym, co dzieje się w Polsce, na świecie, w Twojej okolicy!

Wyślij nam zdjęcie, film lub artykuł! Najciekawsze opublikujemy!

Skomentuj
WP.PL
FB

Korzystanie z komentarzy FB oznacza akceptację regulaminu

REGULAMIN

Nick

Masz konto na WP? Zaloguj się Nie masz konta? Załóż konto!

Twoja opinia

Pozostało znaków: 4000

[Pokaż regulamin]

REGULAMIN

ostatnio aktywne | najnowsze | najstarsze | najczęściej oceniane | najczęściej odpowiadane

Ocena: 0 [0]

~collins [2008-07-04 18:00]

Szczerze zazdroszcze!I gratuluje odwaznego pomyslu!
Nie bylem,nie widzialem i nie slyszalem ale jako stary radiowiec jestemw stanie sporo sobie wyobrazic.A artykul mi w tym dopomogl!Po pierwsze pomysl otwarcia to chyba jedyne wyjscie.Takie spotkanie nie powinnoograniczac sie do trzydniowego powtarzania ze Bog jest wielki!Na swiecie sa jeszcze inni ludzie ktorzy maja pytania,watpliwosci a takze obserwacje i moze zupelnie odmienne doswiadczenie zyciowe.Chrystus nie przyszedl do zdrowych ale do tych co maja sie niezbyt dobrze.Biesiadowal z celnikami,wyciagnal z tarapatow dziewczyne ktora banda faryzeuszy omaly wlos nie zalatwila na amen kamieniami.A do tego uzdrawial i PRZEBACZAL!Jesli sie w to wierzy to zamykanie sie jak w gettcie jest tej wiary zaprzeczeniem.A jesli o muzyke chodzi to sprawy maja sie podobnie.Mozna sie zamknac w swoim klubie i grac w kolko to samo i byc moze robic to ku uciesze swoich fanow.Ale mozna tez sluchac innych ktorzy graja inaczej,nagrywaja inne plyty.Mozna,by powiedziec potem:ale numer,a niech to!Wzajemne inspirowanie w jazzie,rocku czy bluesie to wrecz warunki rozwoju.Powie ktos ze taka impreza to nie zadne warsztaty ale raczej spotkanie o charakterze duchowym.Ok.A co jedno drugiem przeszkadza?Dlaczego mam grac gorzej skoro moge grac lepiej?Dlaczego mam byc nudny skoro moge byc intrygujacy? Krotko mowiac,fajnie! Pozdrawiam tych co tam byli i tych co wymyslili cos fajnego

odpowiedz

Ocena: 0 [0]

~collins [2008-07-04 18:00]

odpowiedz

Ocena: 0 [0]

~collins [2008-07-04 17:59]

odpowiedz