wiadomości

Chorzy na Kaczyńskiego.

Uważam Rze | dodane 2012-01-02 (10:54)

zobacz galerię

fot. PAP

„Kaczorolodzy” z prawicy gotowi są walczyć o ośmieszenie dawnego lidera nawet za cenę własnej śmieszności. Serial trwa, cieszy się lewica.

Grudzień 2011 r. W Polsce nie milkną echa wielkiego sporu o przyszły model Unii Europejskiej. Rząd Tuska gorączkowo szykuje przesunięcie wieku emerytalnego. Pacjenci niepokoją się nową listą refundowanych leków.

Co w tym czasie emocjonuje europosła PJN Marka Migalskiego? Rozsyłanie wybranym adresatom swojej własnej broszury: „Jarosław Kaczyński – portret impresyjny”.

Prezentem w Kaczyńskiego

Sam opisał tę czynność w zakończeniu 40-stronicowego dziełka: „Książeczka ta zostanie wyprodukowana w liczbie 300 egzemplarzy i rozesłana zostanie do liderów opinii w Polsce – nie zależy mi na tym, aby była popularna, lecz by była pomocna w trafnym postrzeganiu jednej z najbardziej fascynujących postaci polskiej polityki. Egzemplarz z numerem dwa otrzyma bohater tego szkicu. Książeczkę z numerem jeden zatrzymam dla siebie”.

Jako respondent numer 38 zapytałem Migalskiego, z jakich środków wydał broszurę. Odpowiedział, że z prywatnych, to koszt zaledwie 2200 zł, istotnie niewiele, jak na dochody europosła. Powód napisania broszury tłumaczy prosto: Kaczyński, dopóki będzie miał 30-procentowe poparcie, to najważniejsza persona po prawej stronie, a takie inicjatywy jak PJN nie mają szans.

Tyle że inicjatywa pod nazwą PJN po uzyskaniu niespełna trzyprocentowego wyniku wydaje się definitywnie martwa. Ciała statutowe się nie zbierają, ustały konferencje prasowe.

Można naturalnie wyjaśnienie europosła rozszerzyć. Chodzi o jakąkolwiek inicjatywę po prawej stronie, która ma obejść PiS, pozbawić autokratycznego lidera rządu dusz, wyrwać mu część wyborców. Możliwe, że Migalski łączy nadzieje z formacją Zbigniewa Ziobry, nawet jeśli zaledwie przed rokiem przedstawiał go jako złego ducha Kaczyńskiego. Możliwe, że chce mu przekazać w wianie część masy upadłościowej po PJN. Choć w broszurze nazywa go czło-wiekiem pozbawionym charyzmy.

Nawet jednak i w takim przypadku sens wydania książeczki jawi się jednak jako nieoczywisty. Podczas ostatniej kampanii długie dysputy o Kaczyńskim, te wszystkie demaskacje i psychoanalizy prowadzone w TVN, Polsacie czy na łamach niechętnych Kaczyńskiemu gazet, okazały się nieprzydatne jako narzędzie pozyskiwania prawicowych wyborców.

Raczej cementowały ten elektorat, niespecjalnie też przyciągały zwolenników PO. Samych nawróconych, którzy się do tej tematyki odwoływali, ustawiały za to w mało komfortowej pozycji ludzi dokonujących rozliczenia z własną, niedawną przeszłością.

Prawda kamerdynera

Może jednak cel Migalskiego jest inny? Skoro nie kieruje broszurki do szerokiej publiczności, to chce powiedzieć swoim kolegom emancypującym się spod wpływów straszliwego „Kaczora” coś, co pozwoli im odczarować i zrozumieć tę postać? Podsunie jakąś receptę, broń albo przynajmniej uodporni na oddziaływanie człowieka, wobec którego wielu polityków zachowuje się jak małe ptaszki w obliczu spojrzenia węża?

Ale jeśli z kolei taki był cel, to wertując broszurkę, nijak nie możemy się dopatrzyć jego spełnienia. Migalski oferuje nam garść zetlałych anegdot. Że Kaczyński nie interesuje się gospodarką, upokarza współpracowników, przedkłada kobiety nad mężczyzn i nie wie, co to takiego Facebook. Wszystko to wie każdy, kto choć raz w tygodniu zagląda do prasy.

1 2 3 4 następna.

TAGI: jarosław kaczyński, pis, marek migalski, zbigniew ziobro

oceń

107

230

Podziel się