"Cudem przeżyłem wieczór kawalerski w klubie go-go"

wp.pl | dodane 2010-07-13 (15:00)

fot. AFP

Zaaplikuj sobie feromony na ubranie, to sprawi, że będziesz wyjątkowy

Reklama w internecie

Marek idzie do "private roomu" z prawie nagą blondynką, w koronkowych majteczkach. To jego wieczór kawalerski. My zostajemy na czerwonej kanapie i przewracamy oczami. Wokół -jak na złość - non stop rozbiera się któraś z 40 zatrudnionych tu dziewczyn. Pocieszamy się wódką i żartami. Nagle staje przed nami prawdziwa herod-baba, z wypiętym, okazałym brzuchem. - No co jest chłopaki? Co to k... za miny?! - pisze Adam Przegaliński w reportażu Wirtualnej Polski.

Galeria

Szał karnawału

Karnawał w Rio - i wszystko jasne

Organizacja wieczorów kawalerskich to ogromny, konkurencyjny rynek. Po wpisaniu hasła w internecie, pojawia się - bagatela - 5 mln 90 tys. wyników! Jeden z klubów go-go w Warszawie chwali się np. 57 zniewalająco pięknymi dziewczynami (które podobno mają wysokie zarobki) i 4… „dość brzydkimi”. Kobiety też mają w czym wybierać. Chippendalesi, „źli chłopcy, niepokorni” i inni w wyzywających strojach oferują „niezapomniane” wieczorki panieńskie oraz tańce (10-12 minut) na „najwyższym europejskim poziomie”. Po Warszawie można podróżować „barbusem, partybusem”, hummerem, a jak kogoś nie stać na takie szaleństwa, to zwykłym tramwajem. Oryginalny prezent na wieczór kawalerski? Można np. "zaaplikować sobie feromony na ubranie i to sprawi, że będziesz wyjątkowy" - zachwala jedna ze stron.

„Chłopaki do wzięcia” w „stolycy”

Oślepia nas neon nocnego klubu. Niecierpliwe przebieranie nogami, „no wchodźmy już, wchodźmy!”. Każdy wyciąga z portfela po trzydzieści złotych i wślizguje się w długi, czerwony korytarz zakończony świecącymi schodami. Wyglądają niczym w „amerykańskim” filmie, tak jak zachwalano na stronie internetowej.

Z wnętrza lokalu dobiega rytmiczne dudnienie, przeplatane męskim bełkotem. Szatniarz wyglądający z pakamery pobiera opłatę – aż pięć złotych. Brakuje mu jednej monety, stoi uparcie z wyciągniętą ręką. Chłopak z „naszej” paczki gmera niechętnie w kieszeni i płaci za innego cwaniaka, co już czmychnął na główną, dość ciemną salę ze sceną i metalową rurą. Na jej szczyt wspięła się zręcznie jedna ze striptizerek, ubrana teraz już tylko w stringi. Po zejściu na scenę pożegnała się również z tą częścią garderoby. Panowie z drinkami w dłoniach, siedzący wokół sceny, wpatrują się w dziewczynę jak w święty obraz. Łysy goryl pilnuje, by nie doszło do ekscesów lub zbyt wylewnych wyznań miłosnych. Pod sufitem kręci się lustrzana kula. Na sali – wśród różowych ścian - organizowanych jest kilka wieczorków kawalerskich, widać, że stało się to w Polsce popularne. Ktoś mnie potrąca, ktoś inny wytacza się zygzakiem z ciemnej wnęki niczym „gawry”, gdzie można prowadzić obserwacje przed „polowaniem na zwierzynę”. Przy stołach trwa zażarta dyskusja nad butelkami (drink: wódka z colą – 17 złotych).

Dla bardziej zamożnych klientów są dwie sale VIP-owskie. Dla nas jest rezerwacja standardowa - wdrapujemy się na piętro, siadamy na długiej, czerwonej kanapie. Jest nas w sumie jedenastu. Kelnerka po chwili przynosi butelki. Przy fotelu obok, dwa metry od nas, wysoka, ruda dziewczyna wykonuje dla klienta „prywatny taniec”. Najpierw inkasuje 50 złotych, potem zaczyna striptiz, podczas którego klient może ją dotykać. Chłopaki milcząco patrzą na tę scenę, ktoś wzdycha, ktoś cmoka znacząco. Brak tu osobnych pokoi, brak intymności. Znak czasów?

Po obejrzeniu kilku striptizów nie sposób patrzeć z dystansem na ten spektakl, znany z filmów: obojętne twarze dziewczyn jak manekinów na wystawie, czerwone twarze podpitych mężczyzn i ich nieskuteczne próby zatrzymania dziewczyny na dłużej. Mężczyźni, gdy już jest „po wszystkim”, szepczą kobiecie do ucha, przygarniają do siebie, całują w policzek. A ona ubiera się szybko i odchodzi do następnego klienta. Czas to pieniądz. Po prostu.