M. Środa dla WP: kto na prezydenta?

wp.pl | dodane 2010-02-01 (06:00)

fot. wp.pl / Konrad Żelazowski

Tusk jest samotnym wojownikiem. A prezydentura to dostojeństwo we dwoje

Magdalena Środa

Decyzja Tuska o niekandydowaniu bardzo mi się spodobała. Nie jestem w stanie znać rzeczywistych motywacji pana premiera, ale deklarację traktuję jako strzał w dziesiątkę. Nie wyklucza ona przecież startu w wyborach prezydenckich następnym i kolejnym razem. Tusk będzie miał większy dorobek i doświadczenie, lepszą pozycję i mniejsza wolę politycznej walki. Za kilka, kilkanaście lat fotel prezydenta może się okazać doskonałym pomostem między pracą a emeryturą. Bo bycie prezydentem to miłe zajęcie dla kogoś, kto albo wybiera się na emeryturę, albo pilnie musi zaspokoić swoje ego. Tusk na emeryturę się nie wybiera, a ego zaspokaja w inny sposób.

Galeria

Kalendarz z Lechem Kaczyńskim

Jest kalendarz z prezydentem na 2010 rok

Prezydentura to funkcja reprezentacyjna, ale pozostawia niewielkie pole do indywidualnych popisów, a jak już ktoś się chce tam popisywać to głupio wypada, co obserwowaliśmy przy Wałęsie. I Kaczyńskim dopóki ten ostatni nie zrozumiał, że sensem jego prezydentury może być żona a nie brat. Jedną z najlepszych rzeczy, jaka zrobił pan prezydent był wywiad dla "Gali", w którym zaprezentował się jako osoba czuła i sympatyczna. Jako mąż przy swojej żonie. Tuskowi, który dał wywiad do "Gali" miesiąc wcześniej ta rola zupełnie nie pasowała. Próbował od różnych stron: jako dziadek (na zdjęciach głównie z wnukiem), jako katolik (w tle wigilijnego stołu wielki krucyfiks), jako katolik-ojciec (córka Kasia na tle poduszek haftowanych w matki boskie, jedna z koroną, druga z dzieciątkiem). I nic mu nie wychodziło. Dlatego na prezydenta Tusk się nie nadaje. Jest samotnym wojownikiem. A prezydentura to dostojeństwo we dwoje.

Ale Tusk może rzeczywiście zrobić wiele rządząc. Ma doświadczenie, wiedzę, stabilność i silne przywództwo. W Polsce nie było jeszcze premiera o takim potencjale. Tusk wie, że warto to wykorzystać i być może będzie pierwszym premierem, który rządzić będzie więcej niż jedna kadencję, czego mu życzę.

Sobie jednak życzyłabym fajnego prezydenta. Najlepiej prezydentki. Spis kwalifikacji i jej atrybutów jest powszechnie dostępny: powinna być to osoba wykształcona, obyta w świecie i światem zainteresowana, otwarta, stanowcza, jej wysoki współczynnik inteligencji powinien iść w parze z bardzo dobrą umiejętnością komunikacji werbalnej, ale nie tylko (uważam jednak, że każda osoba na wysokim stanowisku powinna znać jakiś język obcy; taka na przykład minister Radziszewska, która uwielbia zagraniczne wyjazdy a nie może się na nich słowem odezwać, kompromituje Polskę i zamiast ministrem powinna być członkiem jakiejś organizacji turystycznej, dzięki której mogłaby zwiedzać świat z przewodnikiem i za własne pieniądze. Takich ministrów jest niestety wielu). Prezydent powinien być też przywódcą, ale to znaczy zupełnie co innego niż przywództwo faktyczne, związane z władzą wykonawczą. Prezydent powinien wiedzieć więcej, widzieć więcej, chcieć więcejMagdalena Środa
Prezydent powinien wiedzieć więcej, widzieć więcej, chcieć więcej. Jednym słowem powinien mieć wizję kraju, propozycję jego przemian, umiejętność negocjowania między różnymi ich wersjami. No i autorytet. A to sprawa nie tylko bojaźni ludu i wyrafinowanych pomysłów spin doktorów, ale wielu cech, nad którymi trzeba stale pracować. Czy znajdzie się kandydat, który o tym wie?

Magdalena Środa specjalnie dla Wirtualnej Polski