Komorowski zaprosi Miedwiediewa do Polski.

Kom..
Jakie to wszystko prymitywne.Przed wojskiem jest wielki sprawdzian,sprawdzian honoru żołnierskiego.Ale jak patrzę na prokuratorów wojskowych to...?

odpowiedz

Chodż nie lubię Komorowskiego ale popieram jego słowa bo są warte teogo , nie Lubię Komorowskiego ale będę głosował na niego w wyborach , zależy mi na sile polski w świecie a on jest jedynym na horyzoncie człowiekiem który może do tego doprowadzić , lubię Kaczyńskiego uwielbiałem Lecha ,Jarek jest dobry ale nie rokuje nadzieji na pojednanie Rosji z Polską prezentuje twardą polityke za którą dostajemy po dupie my zwykli Polacy .

odpowiedz

Przyjażń??
Chwilę najpierw wyjaśnijmy jak doszło do katastrofy a dopiero będziemy się przyjażnić lub nie!! Coś za często się spotykają , czyżby mieli wspólny problem?A może wspólne interesy?!

odpowiedz

W szczerą miłość Miedwiediewa do Komorowskiego nie ma powodów wątpić.
Miłość ta jest kontynuacją pięknej tradycji - gdy nasza armia wspólnie z bratnią Armią Czerwoną szturmowała Berlin. Każdy dorosły Polak o tym pamięta. Wdzięczność i ufność wobec sąsiadów są trwałymi elementami naszych dobrosąsiedzkich stosunków. Zdajmy sobie również sprawę, że w polityce jak w teatrze - bardzo liczą się gesty. To one mają zadziałać na widza i wywołać w nim emocje. Za panowania Donalda Tuska ta umiejętność stała się najważniejsza i najbardziej przydatna w uprawianiu polityki. Jest to sztuka grania na uczuciach ludzkich. Musimy więc pod tym kątem spojrzeć na kunszt, który nam prezentuje pan Bronisław. Czy wzrusza nas kazanie o smutnych paradoksach, które zadziałały jak katalizator zbliżenia? Nie wiadomo. Być może jednych wzrusza, drugich raduje. Może jednak wprowadzenie takiego zamętu w ludzkich sercach i umysłach, było zamierzone przez aktora? Według mnie, Prezydent Komorowski jest nie tylko aktorem, ale również magikiem, on potrafi zawrócić kijem Wisłę. Przy pomocy swojego magicznego bełkotu potrafi każdy fakt, każde zjawisko przerobić na jego przeciwieństwo. Wielu uważało dotąd, że przyjaźń polsko-radziecka, to już przeszłość, ze te wzajemnie korzystne relacje, jak wtedy nam wmawiano, między bratnimi krajami, nie wrócą. Jednak, według prezydenta Komorowskiego, smutne paradoksy, jak smoleńska tragedia, są katalizatorem naszego zbliżenia. To zbliżenie, jak przekazuje nam Komorowski, wymagało śmiertelnych ofiar. Te ofiary były warunkiem koniecznym zbliżenia. W świetle jego wywodu staje się teraz jasne, że nie ważne jest, czy w smoleńskiej tragedii zadziałał ślepy los, czy temu losowi ktoś pomógł. Smutny paradoks stał się katalizatorem zbliżenia i wielkim dobrodziejstwem dla Komorowskiego. Dlatego zachowywał on tak powściągliwą, a nawet chłodną postawę na wielu pogrzebach

odpowiedz

Kolega.
A Jarosław niezbyt mądry tylko zgrzyta zębami że to nie on przyjmie na Wawelu czcigodnego gościa.

odpowiedz