Pogrzeb Wisławy Szymborskiej - zobacz relację.

09 Lutego

• 12:36 Kolejno bliskie Szymborskiej osoby podchodzą do grobu. Brzmi utwór Elli Fitzgerald "I Cried For You"
• 12:33 Urna została złożona w grobowcu, w którym spoczywają rodzice i siostra poetki.
• 12:31 Za urną podążają tłumy wielbicieli jej talentu. Wśród nich prezydent Bronisław Komorowski wraz z małżonką, marszałek sejmu Ewa Kopacz i marszałek senatu Bogdan Borusewicz.
• 12:28 Urna z prochami poetki została odporowadzona do grobu. W tle brzmi utwór "Black Coffee" Elli Fitzgerald, którą zmarła poetka szczególnie lubiła. Wisława Szymborska kochała jazz, a muzycy jazzowi niekiedy akompaniowali jej poezji. "Muzyka jest jednak abstrakcją, tak więc ze swej natury pasuje do poezji, zwłaszcza do wierszy Szymborskiej, która lubiła np. posługiwać się paradoksem; nie była to gra intelektualna, lecz jej sposób na zbliżenie się do zagadek egzystencji" - mówił o Szymborskiej Tomasz Stańko, który zagra w czwartek na wieczorze poświęconym pamięci zmarłej poetki nowy utwór dedykowany Szymborskiej.
• 12:26 Rusinek: Droga pani Wisławo! Patrząc na to, co tu się dzieje i słuchając tego, co tu się mówi, zastanawiam się, co by pani powiedziała na to wszystko. Pewnie podejrzewałaby pani, że ci wszyscy ludzie są tu przypadkowo, że tylko coś ich zatrzymało w drodze np. na jakiś ważny mecz. A może sparafrazowałaby pani własny, ostatnio często cytowany wiersz i powiedziała z błyskiem w oku "no, ksiądz istny Seweryn!".
   
  - Mam nadzieję, że nie ma nam pani tego wszystkiego za złe. Jest tu tyle ludzi, bliższych i dalszych przyjaciół, znajomych, nieznajomych, którzy, wiedząc o pani niechęci do wielkich słów, nigdy nie odważyli się powiedzieć pani wprost, jak bardzo są wdzięczni za pani obecność, za pani słowo, to poetyckie i to codzienne, za pani poczucie humoru, za ciepło i cierpką ironię oraz jedyny taki na świecie uśmiech. Dziękuję pani teraz w ich imieniu i swoim imieniu.
   
  - Niedługo przed śmiercią mówiła pani, że miała dobre, długie, ciekawe życie i szczęście do ludzi, do przyjaciół. Była pani za to wdzięczna losowi i pogodzona z tym, co miało się stać. Ciekawe, co pani teraz robi? Zakładała pani, że w wersji pesymistycznej będzie siedzieć pani gdzieś przy stoliku i pisać dedykacje, a w wersji optymistycznej, no cóż, w niebie jest podobno pani ulubiona Ella Fitzgerald, więc pewnie słucha jej pani teraz, paląc papierosa i pijąc kawę. Ale równocześnie, na szczęście dla nas, wciąż może być pani z nami. Zostawiła nam pani sporo do czytania i sporo do myślenia. Dziękujemy, pani Wisławo!
• 12:24 Głos zabierze Michał Rusinek.
• 12:21 Seweryn odczytuje plan pożegnania poetki i złożenia urny z jej prochami do grobu.
• 12:18 Zagajewski: Miała dar pisania dla samotnych i zakochanych, szczęśliwie i nieszczęśliwie, lecz także dla zbiorowości, dla, jak to mówią Grecy - polis. Swoją poezją towarzyszyła polskiej zbiorowości przez kilkadziesiąt lat. (...) Odejście człowieka, przyjaciela, a Szymborska była przyjaciółką dla tysięcy czytelników w Polsce i na świecie, jest zawsze bolesne. Słowa pomagają, ale nie od razu, trzeba czasu. Jako osoba była przyjazna innym, nie należała do tych poetów, którzy wymagają opieki, poetów - straceńców, poetów, którzy przyznają sobie przywilej nieodpowiedzialności czy szaleństwa. To raczej ona pomagała innym. Teraz musimy się zwrócić do jej wierszy, żeby pomogły nam w trudnej chwili, gdy odeszła ich autorka.
• 12:17 Zagajewski: Jak pożegnać kogoś, kogo długo znaliśmy i długo podziwialiśmy? Chciałoby się milczeć, ale postulatem humanizmu jest nie milczenie, a mowa. Wisława Szymborska była humanistką. Przeżyła straszliwą wojnę, poznała dwa totalitaryzmy, ale nie wybrała milczenia.
   
  - Wybrała taki sposób mówienia, który nigdy nie prowadził do gadulstwa, tylko do mądrości. Była zawsze zwięzła, nawet w przemówieniu noblowskim, które było nieco za krótkie i musiało być uzupełnione lekturą wierszy. Była poetką dyskretną, ironiczną, niekiedy tragiczną, ale to właśnie jest humanizm - mówić odważnie, także nad przepaścią, nie pozwalać sobie na wygodną, a nieraz modną rozpacz, znajdować pociechę w czymś, co nie ma nazwy, co kryje się w wielkiej sztuce, w wielkiej literaturze, w ludzkiej duszy i w ludzkim rozumie. W twórczości Wisławy Szymborskiej trudno by szukać frazesów, jej wiersze zawsze tchną świeżością, każdy z nich jest małym arcydziełem. Była także z humanistycznej tradycji, z tej Polski, która jest otwarta i tolerancyjna, z Polski wielonarodowej, wieloreligijnej, Polski Jagiellonów.
• 12:16 Spotkania poetyckie z jej udziałem przyciągały tłumy - mówił Seweryn. Głos następnie zabrał poeta i przyjaciel Szymborskiej, Adam Zagajewski
• 12:15 Prezydent Majchrowski pożegnał poetkę w imieniu wszystkich mieszkańców miasta.
• 12:13 Jacek Majchrowski: Kraków był tym miejscem, który wybrała. Tu odpowiadał jej klimat, ludzie i atmosfera. Byłą krakowianką z miłości do miasta. Z miłości, która była miłością odwzajemnioną.
• 12:12 - Stanowiła nieodłączną część krakowskiego życia kulturalnego - mówi ponownie Andrzej Seweryn, i poprosił o zabranie głosu prezydenta Krakowa.
• 12:10 Głos zabrał prezydent Bronisław Komorowski. - Wiemy, że nie ceniła sobie ceremonialności. Uczyła nas mówić, jak zwykły człowiek. Żegnając ją, podkreślam, że zostawia nam wielki dar, umiejętność dostrzegania wokół siebie okruchów piękna i radości świata.
• 12:09 - Spotykamy się dzisiaj na Cmentarzu Rakowickim, w ulubionym mieście poetki, Krakowie, aby pożegnać jedną z najświatlejszych postaci polskiej kultury i światowej literatury, poetkę, tłumaczkę, eseistkę, krytyka literackiego, członka i założyciela Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, członka Polskiej Akademii Umiejętności, laureatkę literackiej Nagrody Nobla roku 1996, odznaczoną najwyższym wyróżnieniem państwowym Orderem Orła Białego, członka PEN Clubu oraz Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury. Żegnamy dziś Wisławę Szymborską, wielką damę poezji. Jej śmierć jest ogromną stratą dla nas wszystkich, dla wielu z nas pozostanie ona człowiekiem wielkiej skromności i niezwykłego ciepła, jakie otacza ludzi dobrych i mądrych" - powiedział Seweryn na cmentarzu Rakowickim.
• 12:09 W trakcie uroczystości przewidziano przemówienia prezydenta Bronisława Komorowskiego i prezydenta Krakowa Jacka Majchrowskiego. W imieniu środowiska literackiego zmarłą pożegna Adam Zagajewski. Będzie też mówił Michał Rusinek, który przez kilkanaście lat był sekretarzem noblistki.
• 12:06 Ceremonię prowadzi aktor Andrzej Seweryn
• 12:03 Kiedy urna z prochami noblistki przenoszona była do rodzinnego grobowca na Cmentarzu Rakowickim, z wieży Bazyliki Mariackiej zamiast hejnału popłynęła melodia utworu "Nic dwa razy się nie zdarza" napisanego do wiersza Wisławy Szymborskiej, który miała w swoim repertuarze Łucja Prus.