Putin coraz słabszy - kto na tym skorzysta? - Wiadomości

wp.pl | dodane 2010-07-07 (09:23)

fot. AFP / Vladimir Rodionov

Władimir Putin traci na popularności, a kryzys ekonomiczny coraz mocniej zaczyna odbijać się na rosyjskim społeczeństwie. U władzy umacnia się za to prezydent Dmitrij Miedwiediew. Czy w momencie wyborów "liberałowie" Miedwiediewa bez szemrania oddadzą ster rządów "twardogłowym" Putina - zastanawia się na łamach Wirtualnej Polski Katarzyna Kwiatkowska.

Choć lato zagościło w Moskwie na dobre, politycy ani myślą o sezonie ogórkowym. Przeciwnie, wraz z rtęcią w termometrach, rośnie temperatura politycznych sporów. Rosyjscy spin doktorzy rysują nowe strategie i sojusze, a zaniepokojeni spadkiem własnej popularności liderzy rządzącej partii Jedna Rosja, szukają winnych w najbliższym otoczeniu.

Na pierwszy ogień poszedł minister finansów, Aleksiej Kudrin. W piątek z parlamentarnej trybuny posypały się na niego gromy. Oskarżono go o działalność dywersyjną, czyli świadome prowokowanie klęski wyborczej Jednej Rosji. Zarzut to nie byle jaki, ale Kudrin i tak może mówić o szczęściu – gdyby żył w Związku Radzieckim niewątpliwie czekałby go łagier, a w czasach Stalina niechybna czapa. A tak, co najwyżej dymisja i polityczna emerytura.

A to właśnie o emerytury chodziło…

Minister finansów chce podwyższyć wiek emerytalny Rosjan. Ta niepopularna wśród społeczeństwa decyzja, spowodowała wybuch parlamentarnego niezadowolenia i publiczne oskarżenia o polityczny sabotaż.

Była to kropla, która przelała kielich goryczy deputowanych Jednej Rosji. Bezpartyjny Kudrin, zwolennik dyscypliny fiskalnej, liberał ( co w pewnych kręgach w Rosji pozostaje inwektywą) od dawna jest solą w oku polityków z partii władzy, którzy na rok przed wyborami parlamentarnymi bardziej niż dziurą budżetową, martwią się o kiełbasę wyborczą dla swego elektoratu.

W Jednej Rosji nawet bez niepopularnych pomysłów Kudrina z niepokojem patrzą w przyszłość: niskie ceny surowców i związane z nimi finansowe kłopoty państwowego giganta Gazpromu, którego najprawdopodobniej nie będzie stać na realizację jednego ze swych sztandarowych projektów gazociągu South Stream (Południowy Potok – K.K.), widmo kolejnej fali grupowych zwolnień w rosyjskich przedsiębiorstwach nie napawają optymizmem. Do tego rosnące niezadowolenie społeczne, które już dało o sobie znać na krańcach olbrzymiego państwa: w Kaliningradzie, gdzie siła opozycyjnych protestów zaskoczyła wszystkich i na rosyjskim Dalekim Wschodzie, gdzie nie bawią się w europejskie subtelności i już odgrażają się Moskwie krwawym powstaniem. Bohaterem antykremlowskich demonstracji jest oczywiście Władimir Putin.

Namiętna miłość i wielka nienawiść

Wczoraj uwielbiany niczym car prezydent, dziś zapracowany premier może mówić o życiowej bessie – jego popularność, choć wciąż relatywnie wysoka, nieubłaganie spada. Przyznać należy, że rolę wybrał sobie niewdzięczną: podczas gdy Miedwiediew szczerzy zęby na europejskich i amerykańskich salonach, gdzie - nieco na wyrost - przyjmowany jest jako przedstawiciel rosyjskiego liberalizmu, a już na pewno "dobry policjant", Władimir Władimirowicz musi jeździć po zbankrutowanych fabrykach, rozmawiać z zaniepokojonymi mieszkańcami miast i miasteczek dotkniętych kryzysem, łatać powiększającą się dziurę budżetową, czy wreszcie godzić Aleksieja Kudrina z populistami partii, której przewodzi. A gdzieś na horyzoncie majaczą wybory prezydenckie, na które apetyt ma zarówno Putin, jak i jego następca.

Choć jak dotychczas tandem funkcjonuje bez większych zgrzytów, a Miedwiediew wykonuje swoją rolę bez zarzutu i jest uśmiechniętą wizytówką Rosji na Zachodzie (o czym dobitnie świadczy jego ostatnia wizyta w USA - gruchanie z prezydentem Obamą, a dzień wcześniej z gubernatorem Kaliforni, Arnoldem Schwarzeneggerem) nie wiadomo, czy on i jego nabierająca coraz więcej niezbędnych do rządzenia doświadczeń, grupa „liberałów” bez szemrania odda władzę „twardogłowym Putina”. Pytaniem otwartym pozostaje też kwestia, czy do tego czasu Władimir Władimirowicz z ulubieńca nie stanie się wrogiem rosyjskiego tłumu. Rosjanie jak wiadomo, kochają gorąco, ale potrafią także równie intensywnie nienawidzić.

Katarzyna Kwiatkowska, dla Wirtualnej Polski

Autorka jest absolwentką stosunków międzynarodowych o specjalności wschodoznawstwo. Członkiem zespołu redakcyjnego Res Publiki Nowej, ekspertem ds. państw Wspólnoty Niepodległych Państw Fundacji im. Kazimierza Pułaskiego, korespondentem ukraińskiego tygodnika "Kraina".